Dridhje brenda Nea Dimokratia.
10 ish ministra dhe deputetë nënshkruajnë letër kundër Mitsotakis.
Shpallin partinë e re!
Një përshkrim i detajuar i letrës nga dhjetë drejtuesit.
Trazira në seli pak para fillimit të kongresit të Nea Dimokratia. Dhjetë drejtues, ish ministra, ish deputetë dhe ish drejtues të lartë, nënshkruajnë një letër përmes së cilës sulmojnë kryetarin Kyriakos Mitsotakis dhe “stafin e tij shtetëror”, edhe me zhargon “deri këtu”.
Drejtuesit e Nea DDimokratia flasin për një fraksion që ka humbur vlerat e qendrës së madhe të djathtë, duke shprehur diferencimin dhe distancimi e tyre, duke shpallur krijimin e një partie të re.
Një përshkrim i detajuar i letrës nga dhjetë drejtuesit
“Politika është mbrojtja e parimeve dhe vlerave, shërbimi ndaj popullit dhe lufta për progres dhe prosperitet. Nuk është menaxhim imazhi apo mekanizëm kontrolli dhe imponimi.
Partia e qendrës së djathtë e Konstantinos Karamanlis konsolidoi demokracinë në vendin tonë. I dha vendit kartën më të plotë dhe demokratike në historinë e tij. Shprehu kërkesat e mëdha shoqërore për liri, demokraci dhe zhvillim. Lindi për të shprehur dhe shërbyer patriotizmit të përgjegjshëm, orientimit europian, kohezionit shoqëror, ekonomisë prodhuese, meritokracisë dhe lirisë brenda një shteti ligjor.
Ishte një forcë kombëtare, shoqërore dhe popullore. Ishte partia e përgjegjësisë, larg çdo demagogjie dhe populizmi. Pranë gruas dhe burrit helen, njeriut të punës dhe krijimit.
Sot, e gjithë kjo po shtypet nga një pushtet që përdor emrin e partisë, por që prej kohësh është distancuar nga vlerat e saj.
‘Shteti ekzekutiv’ i Mitsotakis, i shkëputur nga vlerat thelbësore të partisë së madhe të qendrës së djathtë, qeveris pa vizion, pa vetëdije shoqërore, pa një strategji kombëtare. Është i interesuar vetëm për përqendrimin e pushtetit dhe manipulimin e shoqërisë.
Në vend të rindërtimit produktiv dhe luftës efektive kundër korrupsionit, ajo zgjedh shpërdorimin e errët të burimeve europiane. Ajo krijon një kulturë pandëshkueshmërie dhe favorizimi, duke lejuar korrupsion të përhapet dhe ndërtimin e një shteti miqësor ndaj pakicave dhe armiqësor ndaj shumicës.
Në të njëjtën kohë, ndërhyrjet e Zyrës së Prokurorit Publik Europian dhe zbulimet e keqmenaxhimit dhe territ në përdorimin e burimeve europiane konfirmojnë se vendi po ekspozohet ndërkombëtarisht.
Në të njëjtën kohë, instrumentalizimi i Drejtësisë, kontrolli i institucioneve dhe informacionit dhe rasti i përgjimit Predator, nxjerrin në pah një krizë të thellë të besimit dhe funksionimit demokratik.
Shteti funksionon gjithnjë e më shumë si një mekanizëm kontrolli, në vend që të sigurojë garanci për liri dhe barazi. Pas petkut të një modernizimi të supozuar, riprodhohen praktikat më të vjetra partiake, të errëta dhe të centralizuara, ndërsa në të njëjtën kohë segmente të mëdha të shoqërisë nuk janë në gjendje të sigurojnë kushte të mira jetese.
Vendi përballet me sfida ekzistenciale. Demografia po na fshin të ardhmen. Imigracioni i pakontrolluar dhe pasiguria mbizotëruese po ndryshojnë fizionominë e shoqërisë. Baza prodhuese e vendit po tkurret, fshati është i braktisur dhe i shkretë, dhe sipërmarrja vendase po mbytet nga mungesa e konkurrencës së shëndetshme dhe financimit të barabartë.
Familjet nuk janë në gjendje të përmbushin nevojat themelore, shohin fëmijët e tyre të largohen, drejtësia nuk vihet në vend, korrupsioni konsiderohet normal.
Në një kohë kur rrjedhshmëria gjeopolitike ndërkombëtare dhe kërcënimet nga “fqinjët” kërkojnë një strategji të qartë, qëndrueshmëri dhe një orientim të qartë kombëtar, politika e jashtme e vendit është e shteruar në menaxhimin e komunikimit dhe krijimit të klimë së qetë.
Një qeveri me këto karakteristika nuk mund të konsiderohet si një vazhdimësi politike e partisë sonë. Ne duhet të themi të vërtetën, edhe kur është e papërshtatshme. Heshtja në një devijim të tillë nuk është unitet, është bashkëfajësi. Dhe ne nuk do të heshtim më.
Ne u drejtohemi forcave të shëndetshme, patriotike dhe krijuese të shoqërisë. Qytetarëve që nuk mund ta tolerojnë më situatën aktuale, të rinjve që vënë në dyshim dhe janë të zemëruar.
Atyre që thonë “mjaft”. Që e duan atdheun. Që kërkojnë të vërtetën, transparencën, demokracinë e vërtetë, sigurinë, zhvillimin, drejtësinë, perspektivën.
Ne u themi atyre: Nuk jeni vetëm. Ne jemi shumë. Dhe ne jemi të pranishëm.
Të pranishëm në shoqëri, të pranishëm në ankthin për të ardhmen e atdheut dhe të qendrës së djathtë demokratike.
Kongresi i Nea Dimokratia nuk mund të bindë se është një pikënisje për një rilidhje thelbësore me parimet dhe bazën shoqërore të partisë. Kur distanca midis pushtetit dhe njerëzve të partisë është bërë kaq e thellë, tekas proceset organizative dhe ekuilibri i mekanizmave nuk janë të mjaftueshme për të mbuluar boshllëkun politik dhe të vlerave.
Partia ka një histori, vlera dhe shpirt. Dhe ky shpirt nuk gjendet në mekanizmat e pushtetit. Ai gjendet në popullin e saj. Në qytetarët që besuan në një parti të madhe patriotike dhe popullore të demokracisë, përgjegjësisë dhe dinjitetit kombëtar.
Sot, gjithnjë e më shumë qytetarë ndihen politikisht të pastrehë. Ata shohin se vazhdimësia historike e partisë së madhe të qendrës së djathtë është plagosur thellë dhe kuptojnë se sistemi aktual i pushtetit nuk mund të shprehë më parimet, ankthet dhe nevojat e shumicës shoqërore.
Kjo është arsyeja pse nevoja për një shprehje të re politike patriotike, demokratike dhe sociale po lind tani nga vetë shoqëria.
Një shprehje që do të rivendosë marrëdhënien e besimit me qytetarët, do të bashkojë forcat e shëndetshme dhe krijuese të vendit dhe do të sjellë përsëri në plan të parë përgjegjësinë kombëtare, meritokracinë, drejtësinë, Greqinë produktive dhe seriozitetin institucional.
Me një ndjenjë përgjegjësie ndaj historisë së partisë dhe veçanërisht ndaj atdheut, ne zgjedhim të flasim.
Sepse Greqia meriton më mirë. Dhe partia meriton të gjejë përsëri shpirtin e saj.”
Nënshkruesit
Manolis Aggelakas, ish eurodeputet, ish sekretar i Organizatës së ND-së.
Giorgos Vernadakis, ish drejtues i OAED, ish sekretar i lartë i Punës së ND-së.
Christos Zois, ish ministër, ish deputet i Larisës.
Thanasis Davlouros, ish deputet i Akaisë.
Argyris Dinopoulos, ish ministër, ish anëtar i Distriktit të 2-të të Athinës.
Dimitris Panozachos, ish sekretar i përgjithshëm i Rajonit të Epirit, ish anëtar i Këshillit Politik të ND.
Fevronia Patrianakou, ish anëtare e Rajonit të Lakonisë, ish sekretare e Planifikimit dhe Programit Politik të ND.
Thanasis Skordas, ish zëvendësministër, ish drejtor i përgjithshëm i kabinetit ND.
Sergios Tsiftis, ish sekretar i përgjithshëm i Rajonit të Egjeut të Veriut, ish sekretar i Komitetit Organizativ të ND.
Serafim Tsokas, ish sekretar i përgjithshëm i Rajonit të Kretës, ish sekretar i përgjithshëm i Ministrisë së Zhvillimit.
Këta janë nënshkruesit, por ata që padojnë idenë dhe iniciativën, janë me dhjetra mijë në të gjithë Greqinë.
Source:
Njëri nga nënshuesit
