Berlini po bllokon integrimin e menjëhershëm europian të Ukrainës, duke planifikuar një status të përkohshëm të asociimit, mes presionit dhe ndryshimeve kritike gjeopolitike.
Retorika e zgjerimit të menjëhershëm tani po godet thelbin e realizmit europian.
Gjermania, nëpërmjet Kancelarit Friedrich Merz, po i vë frena pritshmërive të Kievit për integrim të shpejtë dhe të plotë, duke propozuar një arkitekturë rrënjësisht të ndryshme: krijimin e një statusi të veçantë të “anëtarit të asociuar”.
Letra e Merz drejtuar udhëheqjes së Bashkimit Europian (Antonio Costa dhe Ursula von der Leyen) zbulon manovrën diplomatike të Berlinit.
Duke pranuar se labirinti institucional dhe politik i Brukselit e bën integrimin e plotë të paarritshëm në të ardhmen e afërt, kancelaria gjermane po përpiqet të krijojë një “kubaturë” institucionale, që do ta mbajë Ukrainën në një rrugë europiane, pa prishur ekuilibrin e brendshëm të Unionit.
Iluzioni i bashkëmenaxhimit
Detajet e planit gjerman përshkruajnë qartë kufijtë e kësaj faze të ndërmjetme. Statusi i asociimit parashikon një prani ukrainase në qendrat europiane të vendimmarrjes, por me të drejta rreptësisht të kufizuara.
Kievi do të ketë një komisioner europian “të asociuar”, i cili megjithatë nuk do të ketë asnjë portofol. Në përputhje me rrethanat, vendi do të përfaqësohet në Parlamentin Europian nga të dërguar të posaçëm, të cilët do të kenë një zë, por jo të drejtë vote.
Edhe pse Berlini nxiton të sqarojë se ky nuk është një “pranim i klasit të dytë”, realiteti tregon se Ukrainës po i kërkohet të pranojë një rol vëzhguesi. Kjo qasje bie në kundërshtim të drejtpërdrejtë me afatin kohor të Volodimir Zelenskit, i cili po bën presion të fortë për pranim të plotë dhe të barabartë deri në vitin 2027, në më të vontën.
“Gjëmbi” i bujqësisë dhe frika e Parisit
Pas formaliteteve ligjore të “proçedurave komplekse të ratifikimit”, qëndron terrori i vërtetë i shteteve të fuqishme europiane.
Ukraina është një gjigant i pakrahasueshëm agro-ushqimor. Integrimi i saj i plotë dhe i menjëhershëm në Politikën e Përbashkët Bujqësore (CAP) të BE-së, do të shkaktonte dridhje sizmike, duke kërcënuar mbijetesën e prodhuesve europianë dhe duke shkaktuar shqetësim të madh në vendet me një “gjurmë” të rëndë bujqësore, siç është Franca.
Në të njëjtën kohë, harta gjeopolitike po riorganizohet. Rënia e Viktor Orbán dhe ngritja e Peter Magyar në Hungari e kanë hequr nga tavolina veton e përhershme të Budapestit, e cila deri vonë shërbeu si një alibi e përshtatshme për vonesat europiane. Pa “të keqin” në këtë rast, Brukseli tani duhet të përballet drejtpërdrejt me dobësitë e veta strukturore.
Klauzola thelbësore: Siguria, në vend të një vote
E vetmja konsideratë, ndoshta me peshë, e ofruar nga propozimi i Merz ka të bëjë me mbrojtjen. Kancelari gjerman po u kërkon shteteve anëtare të ndërmarrin një angazhim të qartë politik për zbatimin e klauzolës së ndihmës së ndërsjellë për Ukrainën. Ky veprim përbën sigurimin e garancive të forta europiane të sigurisë, të dizajnuara për të funksionuar si një armë diplomatike në bisedimet e vazhdueshme të paqes me Moskën.
Periudha e ardhshme do të përcaktojë nëse pjesa tjetër e udhëheqësve europianë do të mbështetë planin gjerman. Krijimi i një grupi të posaçëm pune, të cilin Merz e favorizon, pritet të jetë fusha e negociatave të fundit dhe të vështira midis kryeqyteteve europiane dhe Kievit.
Source: Reuters
