Përshkallëzimi i planifikuar i konfliktit nga Erdoganit e kthen Egjeun në një zonë “gri” juridiksioni.
Tani është më e qartë se kurrë se Ankaraja kërkon konflikt, mes një veprimi që tejkalon të gjitha kufijtë e provokimit, Erdogani po përpiqet ta “pagëzojë” arbitraritetin e tij si ligj, duke krijuar një skenë tensioni pikërisht në momentin kur Greqia dhe Qipro kanë mbështetjen absolute të Shteteve të Bashkuara.
Turqia, besnike ndaj doktrinës së provokimit, po përgatitet t’i hedhë “benzinë zjarrit” në Mesdheun Lindor.
Sipas një raporti zbulues nga Bloomberg, qeveria e Erdoganit nuk mjaftohet më me kërcënime retorike, por po kalon në mbrojtjen institucionale të pretendimeve të saj të paligjshme, lidhur me territorin dhe kufijtë. Projektligji që pritet t’i paraqitet Asamblesë Kombëtare Turke nuk është gjë tjetër veçse një përpjekje e qëllimshme për të kodifikuar arbitraritetin, duke synuar “të çimentojë” pretendimet e saj në shelfin kontinental grek dhe qipriot.
Ankaraja po përpiqet t’i paraqesë kërkesat e saj absurde si një formë zyrtare shtetërore, duke pretenduar “pronësinë” e zonave detare dhe depozitave të energjisë, që me të drejtë i përkasin Greqisë dhe Qipros.
Ky veprim vjen si një “përgjigje” ndaj akuzave të opozitës vendase për nënshtrim të supozuar, një fakt që vërteton se politika e tyre e jashtme është peng i lojërave nacionaliste.
“Fitili” i Bahçelit dhe shënjestrimi i aleancave
Partneri qeveritar i ekstremit të djathtë, Devlet Bahçeli, nxitoi të ngrinte tonet duke sulmuar ashpër bashkëpunimin midis Greqisë, Francës, Qipros dhe Izraelit.
Me një retorikë plot ironi dhe kërcënim, ai e paraqet armaturën mbrojtëse dhe energjetike të rajonit si një “fyerje” për Turqinë. Është e qartë se Ankaraja është thellësisht e shqetësuar nga fakti që Athina nuk është vetëm dhe po përpiqet “të terrorizojë” aleatët e Greqisë, duke deklaruar në mënyrë provokuese se çdo veprim që injoron “Atdheun Blu” (Mavi Vatan) do të përballet me një “përgjigje të fortë”.
Koha e projektligjit nuk është aspak rastësisë. Turqit u shqetësuan shumë nga mbështetja dinamike që Emmanuel Macron nga Athina, i dha Greqisë para pak ditësh, kur deklaroi qartë se Franca do të ishte e pranishme nëse sovraniteti grek do të kërcënohej.
Blerja e fregatave Rafale dhe Belharra, forcimi i rolit të Greqisë në “Korridorin Vertikal” të energjisë dhe marrëveshjet shumëpalëshe me SHBA-në dhe Izraelin,
kanë shkaktuar “krizë nervore” në Ankara.
Turqia e sheh se memorandumi i paligjshëm turko-libian do të anulohet në mënyrë efektive nga institucionet e së drejtës ndërkombëtare dhe po reagon si bishë e plagosur, duke u përpjekur të imponojë një fakt të kryer përmes legjislacionit të saj të brendshëm.
Pra, kemi kaluar në absurdin që një shtet në formë të njëanshme përcakton kufijtë e tij duke rrëmbyer territore shtetesh sovrane në kufi me të.
Ndërsa Bloomberg paralajmëron për një ringjallje të tensionit dhe sanksione të mundshme europiane, Athina mbetet e qetë dhe e palëkundur. Përgjigja e Athinës është e prerë: asnjë letër turke drejtuar OKB-së dhe asnjë projektligj i brendshëm nuk mund të anashkalojë të Drejtën Ndërkombëtare të Detit.
Është e qartë se Turqia po luan një lojë të rrezikshme përshtypjesh, por pa substancë, duke u përpjekurdhe duke shpresuar se, mes kodifikimit të brendshëm institucional të projektit “Atdheun Blu” do ta detyrojë bashkësinë ndërkombëtare të ulet në tryezë sipas kushteve të veta për negociata.
Kufijtë e shteteve sovrane nuk negociohen, mbrohen!
Source:
Bloomberg
