Ndikimi ekonomik në vendet që nuk i njihnim!
Në vitet e fundit, vetmia është shfaqur si një fenomen i ndjeshëm shoqëror, me dimensione gjithnjë e më të mëdha, kryesisht në vendet e zhvilluara.
Përveç barrës psikologjike që sjell, vetmia ka filluar të njihet edhe si një faktor i rëndësishëm ekonomik. Sipas hulumtimeve, një në katër të rritur ndihet thellësisht i vetmuar, ndërsa në vendin e punës, pothuajse shtatë në dhjetë shprehin pakënaqësi me cilësinë e marrëdhënieve të tyre shoqërore.
Vetmia nuk është një koncept i ngurtë
Ajo dallohet kryesisht në dy forma: vetmia emocionale, domethënë ndjenja e izolimit edhe pse mund të ketë njerëz përreth nesh, dhe jeta e vetmuar, ku dikush zgjedh të jetojë vetëm, dhe kjo jo domosdoshmërisht do të thotë izolim shoqëror.
Lloji i parë ka efekte të thella në shëndetin mendor, duke çuar shpesh në depresion, ankth apo edhe vdekje të parakohshme.
Forma e dytë, nga ana tjetër, nuk shoqërohet gjithmonë me emocione negative – shumë njerëz jetojnë vetëm me zgjedhje dhe mbajnë një jetë aktive shoqërore.
Fenomeni i të jetuarit vetëm po rritet, veçanërisht në qendrat urbane, për shkak të faktorëve të tillë si rritja e pjesëmarrjes së grave në fuqinë punëtore, rritja e jetëgjatësisë dhe ndryshimi i normave shoqërore. Profesionistët e rinj dhe të arsimuar tani duket se përfaqësojnë “fytyrën” e këtij realiteti të ri, duke zëvendësuar stereotipin e personit të moshuar të vetmuar.
Vetmia nuk ndikon vetëm në psikologji
Pasojat e saj arrijnë deri te vetë ekonomia. Mungesa e marrëdhënieve shoqërore kuptimplote ndikon në kreativitet dhe inovacion – elementë themelorë për rritjen ekonomike. Përveç kësaj, njerëzit që përjetojnë vetminë kanë tendencë të jenë më pak produktivë dhe më të tërhequr nga aktivitetet ekonomike.
Vetmia vlerësohet se i kushton ekonomisë amerikane rreth 500 miliardë dollarë në vit, ndërsa u kushton punëdhënësve mbi 150 miliardë dollarë në humbje të produktivitetit.
Megjithatë, të jetuarit vetëm me zgjedhje, apo me vullnet të individit, nuk ka domosdoshmërisht të njëjtat pasoja negative. Përkundrazi, ajo mund të rrisë konsumin dhe kërkesën – pasi ata që jetojnë vetëm detyrohen të mbulojnë të gjitha shpenzimet vetë, duke rritur kështu lëvizshmërinë ekonomike.
Pyetja thelbësore mbetet: si dhe kur duhet të ndërhyjë shteti?
Ndërsa vetmia emocionale prek të gjitha shoqëritë, nevoja për të hartuar politika që rrisin kohezionin shoqëror është më urgjente se kurrë.
Source: Researchgate.net
